Inblinken in 2026

Elk jaar maak ik rond de jaarwisseling een inspiratiebord. Niet om doelen te stellen, maar om te luisteren naar wat er in mij leeft. Dit jaar kwam één woord steeds terug: inblinken. 
Niet uitblinken, niet meer, hoger, beter dan de rest. Maar ínblinken.

Dat woord heb ik niet zelf bedacht. Ik las het in een artikel waarin de schrijver het verschil uitlegde tussen uitblinken en inblinken. En precies die uitleg raakte me, omdat het zo exact verwoordde wat ik nu voel en ervaar.

In dat artikel werd uitblinken beschreven als: presteren, vergelijken, jezelf steeds opnieuw moeten bewijzen binnen kaders die vaak door anderen zijn bepaald. Altijd nét iets beter willen zijn. Alsof je pas goed genoeg bent als je nog iets toevoegt.

Inblinken is stralen van binnenuit. Jezelf toestaan zichtbaar te zijn, zonder jezelf te forceren. Opvallen, niet omdat je iets bewijst, maar omdat je durft te zijn wie je bent.

Dat verschil raakte me diep. Na lang, en vaak te hebben getwijfeld of ik wel goed genoeg was, of ik nog meer technieken of methoden zou moeten leren, voel ik nu iets anders. Rust en vertrouwen. Ik durf mijn plek in te nemen. Ik durf mijn succes als coach te erkennen. Ik bréng anderen in beweging. En ik durf daar nu ook voor te staan.

Inblinken betekent voor mij: stoppen met mezelf kleiner maken. Stoppen met wachten. Durven kiezen.

2026 is voor mij een jaar van een kantelpunt én een nieuw begin. Een jaar waarin ik een belangrijke keuze ga maken, daarover later meer. Maar één ding weet ik zeker: dit jaar kies ik met overtuiging. Ik zou DeKeuzeCoach niet zijn als ik zelf niet zou kiezen.

Dit is geen verhaal over uitblinken. Dit is een verhaal over inblinken. En misschien… ook een beetje over jou.